Sinds 1978 staat deze psychiatrische inrichting al leeg, maar wat men binnen aantrof is bizar!

De Ospedale Psichiatrico di Volterra ziet eruit als een gebouw dat rechtstreeks uit een horrorfilm komt. Het is een overblijfsel van een oude psychiatrische inrichting in Italië gevestigd ​​op een heuvel in een bosrijke omgeving nabij het centrum van de stad Volterra. Het hoofdgebouw (er zijn in totaal vier gebouwen) is te bereiken via een lange oprit. Het gebouw is in de loop van de jaren zwaar beschadigd door vandalisme en weersomstandigheden; de ramen zijn eruit gevallen en de buitenmuren zijn bedekt met graffiti. Binnen zijn er nog een paar items overgebleven uit 1978, het jaar waarin de kliniek werd verlaten: rolstoelen, een oude telefooncel, ligbedden en nog veel meer.


Bron | Andy Schwetz

Het inmiddels vervallen ziekenhuis werd opgericht in 1888 met een afdeling voor dementen en mensen met een psychiatrische stoornis. In 1902 kreeg de afdeling de officiële naam “Frenocomio” (wat psychiatrisch ziekenhuis betekent). In de daaropvolgende decennia onderging de instelling een belangrijke ontwikkeling, onder leiding van Dr. Luigi Scabia, naar wie een van de gebouwen werd genoemd. Zo werd de instelling geleidelijk uitgebreid met de oprichting van winkels, diverse diensten, een agrarisch bedrijf en een gerechtelijke afdeling. Scabia’s plan was om een ​​onafhankelijk dorp te bouwen waarin patiënten zich vrij konden voelen, maar ook om een ​​werkplan op te stellen zodat de terugkeer naar de maatschappij na een ziekenhuisopname gemakkelijker zou gaan.


Bron | Andy Schwetz

Tussen 1902 en 1909 kwamen er veel nieuwe patiënten binnen en werden er drie nieuwe paviljoens (Verga, Charcot en Ferri) gebouwd om hen te huisvesten. Maar leidinggevende Luigi Scabia ging met pensioen in 1934 en stierf kort daarna. In de jaren 1950 en ’60 groeide het ziekenhuis uit tot een van de grootste psychiatrische inrichting in Italië, met meer dan 100.000 kubieke meter ruimte. Totdat psychiater Franco Basaglia in 1978 de Wet 180 opstelde, ook wel bekend als de Wet van Basaglia. Hiermee moesten alle psychiatrische ziekenhuizen gedwongen de deuren sluiten. Patiënten met een psychische stoornis hadden voortaan recht op een reguliere medische behandeling. Sindsdien staat het gigantische ziekenhuis leeg. Er is in die tijd niet veel veranderd, behalve dat het is verouderd en vervallen. Benieuwd hoe de binnenkant eruit ziet? Klik dan door naar de volgende bladzijde.