Sinds 1978 staat deze psychiatrische inrichting al leeg, maar wat men binnen aantrof is bizar!

Door de wet van Basaglia werd er een einde gemaakt aan een tijdperk waarin mensen opgesloten werden in een verschrikkelijke omgeving. in één van de paviljoenen werden ongeveer 6000 patiënten geplaatst, met 20 wastafels en maar twee toiletten waren dit erbarmelijke omstandigheden. De patiënten die in dit paviljoen zaten hadden vaak eerste tekenen van depressie of schizofrenie. Soms werden mensen hier ook heen gestuurd als gevolg van beschuldigingen van politieke of morele overtredingen. De patiënten kregen heftige medische behandelingen die we tegenwoordig niet meer kennen. Praktijken zoals elektroshockbehandeling en het aansporen van coma’s met insuline waren gebruikelijk. Het kwam ook wel eens voor dat patiënten als proefkonijn werden gebruikt voor nieuwe pillen, met soms vreselijke bijwerkingen.


Bron | Andy Schwetz

Gevangenen werden vaak geïsoleerd van de buitenwereld. De kamers hadden gevangenisachtige deuren en verpleegkundigen werden aangesproken als ‘bewakers’. Hieruit blijkt hoe streng de regelgeving binnen het gebouw was. Dit was totaal geen onafhankelijk dorp waar de patiënten vrij rond konden lopen, zoals het plan van Scabia. In plaats daarvan werden de patiënten behandeld alsof het zware criminelen waren. Het kwam zelden voor dat iemand terugkeerde naar de maatschappij.


Bron | Andy Schwetz

Af en toe mochten de gevangenen naar buiten. De binnenplaats van het gebouw was een plek waar de patiënten dagelijks wandelden, dit was de enige plek op het ziekenhuisterrein waar ze frisse lucht konden opsnuiven. Sommigen patiënten speelden met kaarten, terwijl anderen converseerden of sigarettenpeuken rookten. Veel meer konden ze niet doen op het binnenterrein. Meer foto’s zien? Ga dan naar de volgende pagina.